logo

Sorry, no posts matched your criteria.

Copyright EMA STUDIO 2016. All rights reserved. | Design by Grupad.pl
EMA STUDIO | KONKURS NA OPRACOWANIE KONCEPCJI PRZEBUDOWY I REWALORYZACJI PROMENADY PROWADZĄCEJ DO MOLA W BRZEŹNIE
1853
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-1853,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,side_area_uncovered_from_content,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-9.5,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

KONKURS NA OPRACOWANIE KONCEPCJI PRZEBUDOWY I REWALORYZACJI PROMENADY PROWADZĄCEJ DO MOLA W BRZEŹNIE

a

Faza: projekt konkursowy 2022r.

Zespół autorski: Ewelina Siestrzewitowska, Sara Krzysztyniak, Izabela Samborska, Marta Erbel, Anna Becker, Dagmara Żurek, Mateusz Gierszon, Antoni Surowiak,

standard energetyczny: –

dodatkowe: zwiększenie zakresu małej retencji i bioróżnorodności

[/vc_column_text]

[/vc_column][/vc_row]

ŚCIEŻKA ZMYSŁÓW
Nadmorska dzielnica Gdańsk Brzeźno, posiada charakterystyczną dla rejonu nadmorskiego mieszankę doznań – otacza nas szum morza, wiatru, szelest liści, śpiew ptaków, nadmorska bryza oraz szereg zachwycających widokowo naturalnych elementów krajobrazowych.
Celem projektu jest wydobycie potencjału wynikającego z naturalnego krajobrazu
i pobudzenie zmysłów przechodnia. Idea projektu opiera się na wykorzystaniu zmysłów wzroku, dotyku, słuchu, smaku, zapachu do intensywnego odbierania przestrzeni.
W tym celu teren opracowania został podzielony na strefy odpowiadające poszczególnym zmysłom. W każdej strefie pokreślono elementy oddziałujące na konkretne zmysły.
Na zmysł wzroku szczególnie oddziałują elementy w strefie wejściowej – wielobarwne rabaty, wysokie szpalery drzew, „ubranka” na drzewa, pergole. Smak jest pobudzany poprzez drzewka i krzewy owocowe w pobliżu proponowanej koncepcji zabudowy pasa nadmorskiego. Zmysły węchu, który w poziomie percepcji znajduje się za wzrokiem i słuchem, zapanował wraz z dotykiem w strefie relaksu. Przestrzeń sprzyja wypoczynkowi poprzez zastosowanie roślin aromatycznych, nad którymi rozpięte są hamaki, pozwalające „zanurzyć” się w zapachach różnorodnych ziół i kwiatów. W tym obszarze znajdują się również rośliny o różnych fakturach
i kształtach.
Zmysły słuchu został przyporządkowany przestrzeni, która posiada bliski kontakt
z plażą i stanowi najbardziej gwarny obszar promenady. Słuch jest pobudzany nie tylko poprzez odgłosy natury, rozmowy i śmiech przechodniów – a w spokojniejsze dni szum morza – ale także przez specjalne ogrodowe instrumenty.
Kolejnym elementem pobudzającym zmysły jest ścieżka sensoryczna z naturalnymi, różnorodnymi nawierzchniami, prowadząca przez las. Jest to kontynuacja
i rozwinięcie istniejącej, dzikiej ścieżki. Przeznaczona dla tych, którzy pragną w ciszy podążać w kierunku nabrzeża, pobudzająca zmysły w szczególności po zmroku, kiedy zaczynamy mniej widzieć, a zaczynamy słyszeć każdą złamaną gałązkę, czuć każdy kamyczek.
Ścieżka rozpoczyna się przy istniejącym parkingu, nadano jej funkcje edukacyjną
i sensoryczną. Część edukacyjna dotyczy zlokalizowanego na terenie opracowania zbiornika osadnikowego i związanych z nim kwestii ekologii, oczyszczania wód
z plastiku. Ścieżka bosych stóp posiada różnorodne nawierzchnie np. drobny piasek, kamienie, korę, pniaki, które pobudzają receptory dotykowe.

POŁĄCZENIE
Projekt zakłada usunięcie części parkingu w celu przedłużenia i uczytelnienia osi
al. Jana Pawła II oraz podkreślenia wejścia na projektowaną promenadę. Szpaler drzew i układ ścieżek, a także poszerzenie placu poza zakres również podkreślają promenadę jako kontynuację głównej osi urbanistycznej w okolicy, czyli al. Jana Pawła II. Układ zadaszeń przy palcu wejściowym tworzy symbol, który wprowadza przechodniów na promenadę i zamyka perspektywę al. Jana Pawła II.
Rozszerzenie zakresu projektu jest jednak jedynie dodatkową możliwością – zaproponowano także alternatywne rozwiązanie, które nie wykracza poza zakres objęty opracowaniem. Eliminacja elementów poza zakresem nie wpłynie na obniżenie atrakcyjności projektowego założenia.
Promenada i plac wejściowy stanowią kontynuację zieleni osiedlowej, podkreślenie
i przedłużenie ciągów pieszych, które nawiązują do układu osiedlowego.
Na całym terenie opracowania przewidziano połączenia poprzeczne odpowiadające istniejącym ścieżkom. Na przecięciach ścieżek leśnych i promenady zlokalizowane są punkty węzłowe z placami, które pełnią rolę atrakcji nawiązujących do ścieżki zmysłów. Układ ścieżek i całej promenady odnosi się do istniejącego układu komunikacyjnego przejść, przystanków, parkingu.
W projekcie uwzględniono wprowadzenie ścieżki sensorycznej i edukacyjnej, która tworzy rozwinięcie istniejących ścieżek leśnych. Zaproponowano także możliwy kształt planowanego zbiornika wodnego z nasadzeniami hydrofitowymi oraz pomost jako dodatkową atrakcję spacerową na trasie prowadzącej na nabrzeże.
Projekt utrzymuje komunikacyjny charakter promenady, umożliwiając dojazd techniczny. Trasa rowerowa została rozdzielona od trasy pieszej dla zapewnienia jak najmniejszej ilości miejsc kolizyjnych. W miejscach skrzyżowania drogi rowerowej ze ścieżkami bocznymi wprowadzono progi zwalniające dla rowerów.

FUNKCJE
Teren został podzielony na cztery strefy funkcjonalne:
strefę wejściową zaczynającą się przy ul. Czarny Staw,
strefę gastronomiczną, która stanowi uzupełnienie koncepcji zagospodarowania pasa nadmorskiego, obejmującego gastronomię, place zabaw, usługi, handel, kulturę i edukację,
strefę wypoczynkową, znajdującą się na obszarze, który jest najgęściej porośnięty bujną zielenią wysoką,
strefę rekreacji czynnej zlokalizowanej na końcu promenady ze względu na sąsiedztwo plaży, molo i znajdujących się w bliskim sąsiedztwie obiektów gastronomicznych, baru, klubu stadionu letniego.
W strefie wejściowej zaprojektowano pergole, której dodatkowe skrzydło
z instalacjami w postaci tkanin zawieszonych nad głowami przechodniów, może pełnić funkcję wystawienniczą i edukacyjną. Plac wejściowy pokryto całorocznymi wielokolorowymi ogrodami ma niewielkich pagórkach, pobudzającymi zmysł wzroku, zachęcający do biegania i turlania, przez które prowadzi ścieżka zawierająca m.in. informacje o roślinach w języku Braille’a, hotele dla owadów.
W części gastronomicznej znajdziemy zadaszenia wraz z ladami, wykonane z drewna malowanego na biało, nawiązujące do historycznych pergoli, które są przeznaczone dla lokalnych sprzedawców. Przestrzeń sprzyja organizacji pikników wśród drzew i krzewów owocowych. Sad, krzewy owocowe, zioła umożliwiają poczucie ich stopami, dłońmi, powąchania i posmakowania, rozwijając zmysły i pozwalając na obserwację wegetacji roślin.

Strefa wypoczynkowa koncentruje się wokół relaksu wśród natury. Zamysł został zrealizowany poprzez zaprojektowanie różnego rodzaju siedzisk, hamaków i leżaków otoczonych zielenią. Na tym obszarze znajdują się także miejsca zaciszne w postaci drewnianych konstrukcji ustawionych wśród zieleni, przeznaczonych do relaksu, słuchania śpiewu ptaków, medytacji w samotności. Strefa wypoczynkowa obfituje w największą ilość istniejących drzew i krzewów, które zostały zachowane, tworząc naturalne schronienie dla lokalnej fauny w uzupełnieniu o projektowane budki dla małych zwierząt i owadów.
Fragment promenady w najbliższym sąsiedztwie plaży pełni funkcję rekreacji czynnej. Na tym obszarze został zaprojektowany plac zabaw z trampolinami, tajemniczym przejściem do lasu, scena na organizacje niewielkich wydarzeń kulturowych, siłownia plenerowa, siedziska i huśtawki podwieszone pod pergolą. Wśród zieleni zlokalizowano również urządzenia uruchamiane przez użytkowników m.in. dzwonki, dendrofon, szumiące rury, megafon, które wspomagają rozwój dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego oddziaływając jednocześnie na kilka zmysłów, będąc także atrakcją dla pozostałych przechodniów. W strefie rekreacji zieleń posiada „wydmowy” charakter, nawiązujący do bliskości plaży.

PRZESTRZEŃ DLA KAŻDEGO
Projekt zwraca się w szczególny sposób w stronę osób z niepełnosprawnościami, osób starszych i dzieci. Elementy sensoryczne projektu pełnią funkcję relaksacyjną, terapeutyczną i edukacyjną. Szczególnie ważne jest to dla osób niewidomych, a przestrzeń po zmierzchu oferuje wszystkim użytkownikom namiastkę odczuć z jakimi niewidomi mierzą się na co dzień. Ścieżka sensoryczna ma za zadanie pobudzać zarówno zmysł dotyku poprzez zastosowanie różnych nawierzchni, ale także zmysł słuchu, dzięki wydawanym przez materiały dźwięki, pomagającym osobom niewidomym w poruszaniu. Wykorzystano elementy w intensywnych kolorach np. „ubranka” dla drzew, instalacje w części rekreacyjnej, aby poprawić widoczność osobom słabowidzącym.
Projekt zakłada sadzenie części roślin w donicach, umożliwiając dostęp osobom na wózkach inwalidzkich. Sadzone będą zarówno krzewy i drzewa owocowe, ale też intensywnie pachnące kwiaty i zioła, a ich lokalizacja umożliwia roztarcie ich w dłoniach, aby wzmocnić doznania. Jest to również szczególnie ważne dla osób starszych, dla których zapachy dobranych tradycyjnych polskich kwiatów i ziół mogą łączyć się z ważnymi wspomnieniami, przenosząc ich myślami z powrotem do czasów obecności innych ludzi, odwiedzonych miejsc.
Projekt separuje uczestników ruchu, rozwiązuje miejsca kolizji pieszych i rowerzystów poprzez wprowadzenie progów na drogach rowerowych przed miejscami „skrzyżowań” dróg ścieżek. Ruch rowerowy, w obszarze placu przed molo, został cofnięty w kierunku promenady w celu zredukowaniu ilości użytkowników placu, a tym samym zmniejszenie możliwości kolizji.

MAŁA ARCHITEKTURA, IDENTYFIKACJA WIZUALNA
Projekt opiera się na inspiracji będącej kształtem ryby, który wykorzystano przy wyznaczaniu dróg i ścieżek łączących nabrzeże z ul. Czarny Dwór. Proste linie przeplatają się z obłymi kształtami, a jednymi z charakterystycznych elementów projektu są drewniane pergole. Stanowią one nawiązanie do konstrukcji, które obecnie znajdują się na terenie Gdańska Brzeźno, wzorowanych na historycznych pergolach pochodzących z XIX wieku. Zadaszenia zlokalizowano w każdej ze stref m.in. jako podkreślenie wejścia na promenadę, miejsca relaksu, zadaszenia punktów handlowych, miejsc schronienia przed deszczem. Całość założenia posiada spójną małą architekturę – siedziska, stojaki na rowery, donice, wykonane z drewna oraz kosze na śmieci i oświetlenie.

ROZWIAZANIA PROKEKOLIGCZNEGE I OSZCZĘDNOSĆ ENERGII
Projekt przewiduje różnorodność rozwiązań ekologicznych:
– zastosowanie naturalnych materiałów
– elementy konstrukcyjne wykonane z drewna
– energooszczędne oświetlenie drzewa owocowe
– rośliny jadalne dostarczają pożywienie dla zwierząt i owadów (bliskość terenu Natura 2000)
– zaaranżowanie różnorodnej zieleni, tworzącej swoisty ekosystem, wabiącej owady, stanowiącej schronienie dla miejskiej fauny
– użycie wodoprzepuszczalnej nawierzchni mineralnej dla dróg pieszych i rowerowych
– zaprojektowanie zieleni dostosowanej do lokalnych warunków, nie wymagającej znacznej pielęgnacji
– wkomponowanie hoteli dla zwierząt (m.in. jeży, ptaków), budek dla owadów
– zastosowanie przepustów dla małych zwierząt
– użycie elementów edukacji ekologicznej m.in. tablic informacyjnych, rzeźb z recyklingu
– zwiększenie powierzchni biologicznie czynnej poprzez usuniecie części parkingu
– zaplanowanie procesu zarządzania wodą – wykorzystanie wody deszczowej
– w toaletach przy placu wejściowym, stosowanie materiałów przepuszczalnych dla wody, ograniczenie ilości infrastruktury zbierania wody deszczowej ze względu na istniejący zbiornik retencyjny
– wytworzenie zielonych dachów na zadaszeniach pełnych
– wkomponowanie istniejących fragmentów infrastruktury w projektowany układ komunikacyjny
– wykorzystanie roślin całorocznych, także kwiatów (łąka miejska) eliminujące konieczność co rocznego sadzenia rabat
– stosowanie łąk kwietnych z roślinami miododajnymi
– wykorzystanie fontann i poruszającej się wody do zwiększania lokalnie wilgotności powietrza
– dobór roślin sprawia, w celu uzyskania ścieżki wizualnie atrakcyjnej przez cały rok np. dereń biały pomimo braku liści w zimie nadal przyciąga wzrok ze względu na czerwone pędy
– zaprojektowanie pawilonów wykonanych z naturalnych materiałów konstrukcyjnych i izolacyjnych

KONCEPCJA ZIELENI
Głównym założeniem koncepcji zieleni na całym projektowanym terenie jest wprowadzenie nasadzeń utrzymanych w duchu ruchu new perennials. Ruch new perennials to kompozycje oparte na wieloletnich trawach ozdobnych i bylinach skomponowane w ten sposób, aby były atrakcyjne przez długi okres czasu. Rabaty wprowadzają znaczną ilość roślin rodzimych z uzupełnieniem o gatunki obce dla przedłużenia atrakcyjności (np. długości kwitnienia) kompozycji. Bazę stanowią mieszanki traw ozdobnych uzupełnione o kwitnące byliny. Trawy i byliny dobierane są tak, aby były atrakcyjne także w okresie jesienno-zimowym
w zaschniętej formie, a dla dodania kompozycji atrakcyjności w okresie wczesno-wiosennym wprowadza się rośliny cebulowe. Tego typu kompozycje są tak zaplanowane, że nie wymagają znacznej ilości pielęgnacji i dostosowane są do lokalnych warunków. Dodatkowo, są one swoistym ekosystemem, który stanowi raj dla owadów, których w miastach jest coraz mniej. Projektowane w ramach rabat bylinowych trawy ozdobne mają pełnić funkcję pobudzania zmysłu wzroku (ruch traw na wietrze), dotyku (poprzez różne faktury liści
i kwiatostanów) i słuchu (szum traw przy wietrze), natomiast projektowane byliny wnoszą element oddziałujący kolorem na zmysł wzroku, ale także poprzez dobór odpowiednich gatunków na zmysł dotyku (różnorodne faktury liści), węchu i smaku. Koncepcja zieleni zakłada wprowadzenie największej ilości koloru w postaci bylin w strefie najbardziej zurbanizowanej – na placu wejściowym. Zbliżając się w stronę nabrzeża kompozycja staje się mniej kolorowa i opiera się głównie na trawach ozdobnych.
Kompozycje bylin i traw w duchu new perennials projektuje się więc na całej długości promenady a ich charakter zmienia się w zależności od przestrzeni w której został przewidziany.


Plac wejściowy
W strefie wejściowej w formie miejskiego placu projektuje się obsadzenie znacznej części projektowanych terenów zielonych rabatami utrzymanymi w duchu new perennials (oznaczenie na planszach A1), uzupełnionych o zimozielone, morficzne formy cisu (oznaczenie na planszach C). Projektowane nasadzenia z cisu stanowią bazę dla kompozycji, która będzie stanowiła główny element w okresie późnej jesieni, zimy i wczesnej wiosny. Pomiędzy projektowanymi kształtami z cisu wprowadza się wielokolorową rabatę traw, bylin i roślin cebulowych. Bazę rabaty stanowi mieszanka dwóch traw ozdobnych – śmiałka darniowego i trzcinnika krótkowłosego które stanowią łącznie 50% kompozycji. Pozostałe 50% stanowią sadzone w jednogatunkowych grupach byliny kwitnące od wiosny do późnej jesieni (szałwie omszone, przetaczniki kłosowe, krwawniki pospolite, jeżówki purpurowe, mikołajki, astry, rozchodniki okazałe itp) oraz jednogatunkowe grupy traw dodane do kompozycji w celu dodania faktury (np. miękką formę ostnicy cieniutkiej, proso rózgowate), wprowadzenia roślin o atrakcyjnych sylwetkach (także w okresie zimowym, w zaschniętej formie np. miskanty, przetacznikowiec). Proponowane gatunki są także miododajne i przyciągające owady (jeżówki purpurowe, rozchodniki okazałe, pysznogłówki). Rabata dodatkowo uzupełniona jest o nasadzenia roślin cebulowych. Kompozycja traw i bylin będzie stanowiła wielokolorową, dynamicznie zmieniającą się w okresie kwitnienia plamę zieleni. Zakłada się wprowadzenie odmian kwitnących na żółto, różowo i fioletowo z akcentami pomarańczu i czerwieni.
Poza projektowaną rabatą, koncepcja zakłada wprowadzenie przyciętej formy derenia białego, który ze względu na swoje czerwone pędy będzie przyciągał wzrok także w zimie (oznaczenie na planszach B). W podniesionej rabacie z dereniem zakłada się także wprowadzenie zagajnika brzozowego, w nawiązaniu do brzóz, które można spotkać w dalszych częściach promenady (oznaczenie na planszach D).
Dodatkowo, projekt zakłada wprowadzenie szpalerów z lipy drobnolistnej ‘Greenspire’ będącej miododajnym drzewem o zwartej, wrzecionowej koronie (oznaczenie na planszach E). Szpaler osłania przestrzeń placu od strony istniejącego parkingu oraz podkreślał główną trasę promenady. Część drzew projektowana jest na zieleńcach, część w projektowanej nawierzchni. W strefie przejścia z parkingu na plac projektuje się swobodnie rozmieszczone na trawniku drzewka owocowe, wielopienne np. jabłonie japońskie ‘Brouwer’s Beauty (oznaczenie na planszach F) lub świdośliwa lamarcka. Wzdłuż głównej ścieżki oraz przy siedziskach projektuje się szpaler kwitnącej na biało gruszy drobnoowocowej ‘Chanticleer’ (oznaczenie na planszach G). 
Ostatnim projektowanym elementem na placu są pnącza, które częściowo zazielenią projektowaną konstrukcję (oznacznie na planszach H)

Strefa gastronomiczna
W strefie gastronomicznej projektuje się kontynuację rabaty utrzymanej w stylu ruchu new perennials. Koncepcja zakłada zachowanie bazy traw w postaci śmiałka darniowego z domieszką trzcinnika krótkowłosego w pokryciu 50% (oznaczenie na planszach A2). Pozostałą część powierzchni rabaty projektuje się jako 30% traw ozdobnych nadających rabacie charakter bardziej “wydmowy” (np. miskant chiński, proso rózgowate, sporobolus różnołuskowy) sadzonych w jednogatunkowych grupach oraz 20% dodatku kwitnących bylin (krwawnik pospolity, jeżówka purpurowa, astry) dla przedłużenia atrakcyjności rabaty oraz w celu przyciągnięcia pożytecznych zapylaczy, które łatwiej zapylą także projektowane nasadzenia krzewów i drzew owocowych. W strefie gastronomicznej proponuje się wprowadzenie nasadzeń krzewów o jadalnych owocach (oznaczenie na planszach I) takich jak jagoda kamczacka, borówka brusznica, borówka czernica, czerwona i czarna porzeczka, poziomka. W ramach ziół proponuje się wprowadzenie różnych odmian szałwii lekarskiej (np. ‘Purpurescaens’) , tymianku cytrynowego, cząbru, estragonu zwyczajnego, hyzopu lekarskiego tworzących jadalne i kwitnące kompozycje. Kompozycje jadalnych roślin projektuje się zarówno w osobnych donicach
jak i w obrębie projektowanej rabaty traw i bylin. 
Uzupełnieniem nasadzeń w strefie gastronomicznej jest wprowadzenie sadu drzew owocowych (oznaczenie na planszach J), w ramach którego proponuje się wprowadzenie starych, sadzonych dawniej w Polsce odmian śliw (np. biała śliwa, mirabelka flotowa), jabłoni (papierówka, złota szlachetna)  i wiśni (np. książęca, wróble). 
W okolicy projektowanego zadaszenia proponuje się wprowadzenie pnączy posiadających jadalne owoce np. akebii pięciolistkowej i aktinidii (oznaczenie na planszach K).
Ostatnim projektowanym elementem jest kontynuacja szpaleru z lipy drobnolistnej ‘Greenspire’ który projektuje się aż do linii zadrzewień strefy wypoczynkowej.

Strefa wypoczynkowa
Strefa wypoczynkowa to przestrzeń przeznaczona zmysłowi dotyku i węchu. W związku z tym projekt zieleni zakłada wprowadzenie pachnących roślin oraz roślin o różnej fakturze.
Tak jak w poprzednich strefach, zakłada się kontynuację rabat trawiasto bylinowych utrzymanych w duchu new perennials (oznaczenie na planszach A3). Dla podkreślenia strefy dotyku w tej części zakłada się wprowadzenie 70% traw ozdobnych i 30% bylin. Dodatkowo, w tej części rabaty bylinowej planuje się wprowadzenie pachnących krzewów, w tym lilaka Meyera ‘Palibin’ i jaśminowca wonnego ‘Manteau d’Hermine’.
Ze względu na różnice w nasłonecznieniu tego obszaru pierwszą część stanowi kompozycja bardziej kolorowa roślin przeznaczonych do miejsc słonecznych, kolejną do miejsc półcienistych i cienistych (o charakterze leśnym), gdzie główne kolory stanowić będą odcienie zieleni i bieli z akcentem fioletu. Pierwsza część terenu obejmuje obszar pierwszego poszerzenia nawierzchni.
W centrum części słonecznej projektuje się kompozycje pachnącą (oznaczenie na planszach L), w której wprowadza się macierzankę tymianek, pachnące zioła wydzielające zapach po potarciu (np. melisę cytrynową, różnego rodzaju mięty np. ananasową, pomarańczową itd., szałwię), lawendę. W tej części w rabatę w stylu new perennials wprowadza się lilaka.
Strefa półcienista stanowi przestrzeń od pierwszego poszerzenia do końca strefy wypoczynkowej. Dla wprowadzenia zapachu w tej przestrzeni projektuje się nasadzenia narcyzów kwitnących w okresie wiosennym ale także nasadzenia niskiego jaśminowca w obrębie strefy rabaty bylinowej (oznaczenie na planszach M).
Najważniejszym elementem tej przestrzeni jest rabata pod istniejącymi drzewami (oznaczenie na planszach N) w ramach której projektuje się nasadzenia o charakterze leśnym z wykorzystaniem roślin o różnej fakturze, interesujących w dotyku – niskich traw ozdobnych, paproci, brunnery wielkolistnej, bergeni. Rabatę uzupełniają nasadzenia narcyza wonnego.

Strefa rekreacji
Ostatnia projektowana strefa skupia się na zmyśle słuchu. Jak w poprzednich strefach, projektuje się rabatę bylin (czerwone oznaczenie) w stylu new perennials, składającą się w 60% z mieszanki bazowej traw (śmiałek + trzcinnik krótkowłosy) i 40% bylin i traw ozdobnych nadających kompozycji koloru oraz przedłużających jej kwitnienie (oznaczenie na planszach A4). W tej strefie dodatkowo wprowadza się jednogatunkowe grupy traw ozdobnych – miskantów chińskich dla wzmocnienia efektu szumu. Miskanty projektuje się na obszarach zielonych pomiędzy nawierzchnią, często w podniesionych donicach.
W najbliższym sąsiedztwie morza projektuje się grupy rodzimego śmiałka darniowego (oznaczenie na planszach O) tworzącego malownicze “chmury” kwiatostanów uzupełnionego o nasadzenia mikołajka, jako nawiązanie do ginącego z okolic Bałtyku gatunku mikołajka nadmorskiego, występującego naturalnie na terenach wydm.
Dla lekkiego ocienienia tej strefy wprowadza się także swobodny układ drzew – lip drobnolistnych ‘Greenspire’ rozmieszczonych na terenie całego placu, zlokalizowanych w projektowanych nawierzchniach (oznaczenie na planszach P).