Zespół budynków Wydziału Politologii i Instytutu Psychologii UMCS w Lublinie
Opis
Koncepcja zespołu budynków Wydziału Politologii i Instytutu Psychologii UMCS w Lublinie z 2017 roku wyrasta z analizy urbanistycznej całej dzielnicy uniwersyteckiej. Autorzy uznali, że inwestycję należy potraktować jako dopełnienie założenia kampusu i jednocześnie zaczątek nowej jego części wzdłuż ul. Głębokiej. Rdzeniem układu jest główna oś miasteczka akademickiego, rozpoczynająca się placem przy Centrum Spotkania Kultur i tworzona przez ul. Radziszewskiego oraz jej przedłużenie w kierunku ul. Pagi. Naturalną decyzją, szanującą zastany porządek, było przedłużenie tej osi aż do Alei Kraśnickiej i wytworzenie wzdłuż niej dalszego ciągu przestrzeni publicznych kampusu. Oba budynki oparto na układzie trójtraktowym: na każdej kondygnacji poza parterem trakt zewnętrzny mieści sale edukacyjne, trakt wewnętrzny — pokoje pracowników naukowych, a trakt środkowy pomieszczenia socjalne, toalety i porządkowe. Rozwiązanie to jest czytelne dla użytkowników i ekonomiczne pod względem wykorzystania fasady. Przestrzenie komunikacji ograniczono do korytarzy z miejscowymi poszerzeniami w węzłach, gdzie zaproponowano miejsca do siedzenia i dodatkowe miejsca pracy dla studentów. Korytarze doświetlono niewielkimi wycięciami w stropach, poprowadzonymi przez wszystkie kondygnacje i zakończonymi świetlikami dachowymi. Dziekanaty i pomieszczenia administracyjne umieszczono na parterze, z dodatkowymi wejściami od ul. Głębokiej, wraz z salami posiedzeń rad wydziału i największymi salami edukacyjnymi — dzięki temu studenci oczekujący na zajęcia korzystają z holu zamiast tłoczyć się na korytarzach.
Faza: projekt koncepcyjny, 2017 r.
Zespół autorski: Ewelina Siestrzewitowska, Mateusz Gierszon, Antoni Surowiak
Analiza urbanistyczna lubelskiej dzielnicy uniwersyteckiej wskazała na dużą zasadność potraktowania planowanej inwestycji jako dopełnienia założenia urbanistycznego całej dzielnicy oraz umożliwienia wykształcenia w przyszłości wzdłuż ulicy Głębokiej nowej części kampusu.
Jako rdzeń urbanistyczny założenia, warunkujący decyzje projektowe, uznano główną oś miasteczka uniwersyteckiego, rozpoczynającą się placem przy Centrum Spotkania Kultur i tworzoną przez ulicę Radziszewskiego oraz jej przedłużenie w kierunku ulicy Pagi.
Naturalną decyzją szanującą zastany układ było więc przedłużenie tej osi aż do Alei Kraśnickiej i wytworzenie wzdłuż niej dalszego ciągu przestrzeni publicznych kampusu. Kierunki zabudowy miasteczka uniwersyteckiego podkreślają znaczenie głównej osi założenia, a więc propozycją dla rozbudowy kampusu, jest kontynuowanie tej zasady.
Dwa budynki – Wydział Politologii i Instytut Psychologii – zostały zaprojektowane na bazie trójtraktu. Na każdej kondygnacji poza parterem trakt zewnętrzny zawiera sale edukacyjne, trakt wewnętrzny pokoje pracowników naukowych, a trakt środkowy pomieszczenia socjalne, toalety i pomieszczenia porządkowe. Taki układ funkcjonalny budynku wydaje się być najwygodniejszy pod kątem użytkowania, czytelny dla użytkowników oraz ekonomiczny pod względem wykorzystania fasady. Przestrzenie komunikacji zostały ograniczone do korytarzy, z miejscowymi poszerzeniami w miejscach, gdzie łączą się ze sobą. W poszerzonych przestrzeniach proponujemy zaaranżować miejsca do siedzenia, ewentualnie dodatkowe miejsca pracy dla studentów.
Z uwagi na decyzję o intensywnym wykorzystaniu przestrzeni budynków, korytarze nie są poprowadzone na przestrzał, ale dookoła wymknięte są pomieszczeniami. W związku z tym proponujemy doświetlić korytarze niewielkimi wycięciami w stropach, poprowadzonymi przez wszystkie kondygnacje i zakończonymi świetlikami dachowymi. Dziekanaty i pomieszczenia administracyjne zostały zlokalizowane na parterze, z dodatkowymi wejściami od ul. Głębokiej. Na parterze również znajdują się sale posiedzeń rad wydziału/instytutu oraz największe sale edukacyjne. Umotywowane jest to możliwością wykorzystania hallu przez studentów czekających na zajęcia w przypadku jednoczesnego wykorzystania większości sal i uniknięcia „tłoczenia” się studentów na korytarzach.